چگونه نماز و عبادت خود را عاشقانه کنیم تا حضور قلب و حلاوت عبادت در ما حاصل شود؟

رسول اکرم خطاب به اصحابشان فرمودند: َ مَا لِي لَا أَرَى عَلَيْكُمْ حَلَاوَةَ الْعِبَادَةِ ، یاران من چرا حلاوت عبادت را در شما نمی یابم ؟ چرا لذت عبادت را در شما نمی یابم ؟ قَالُوا وَ مَا حَلَاوَةُ الْعِبَادَةِ گفتند:شیرینی عبادت چیست ؟ قَالَ التَّوَاضُع‏[۱] حضرت فرمود: تواضع. حضرت امام خمینی در اینجا می فرمایند یعنی قلبی عشق به عبادت خدا پیدا می کند که ابتدا از همۀ آلودگی ها تخلیه شود. برای آنکه ما با عشق به سوی خدا برویم و عاشقانه عبادت کنیم و خود به خود حضور قلب داشته باشیم اول باید این دل را پاکسازی بکنیم ، تخلیه کنیم سپس تحلیه کنیم.از چه چیز قلب را تخلیه کنیم؟ از گناه. لازم است انسان قبل از نماز توبه کند و از گناهانی که مانع قبول نماز اند مثل تکبر مثل حسد ؛که از گناهان قلبی اند اجتناب کند. دلی که آلودگی پیداکند یقین بدانید محال است عشق به عبادت خدادر این دل جا بگیرد و دلی که عشق به عبادت خدا ندارد از عبادت خدا بیزاراست و فرار می کند .حضور قلب این نیست که تلاش کنیم معانی نمازرا یاد بگیریم بلکه باید دل رااز آلودگی پاک کنیم،لذا پیامبر فرمود: هرکه در رفتارش تواضع بود و تکبر نداشت یاد می گیرد بنده ی خدا شود. حلاوت عبادت خدا در اجتناب از آلودگی های قلبی است لذا در حدیثی قدسی خداوند متعال فرمودند :إِنَّمَا أَقْبَلُ‏ الصَّلَاةَ مِمَّنْ تَوَاضَعَ لِعَظَمَتِي وَ يَكُفُّ نَفْسَهُ عَنِ الشَّهَوَاتِ مِنْ أَجْلِي وَ يَقْطَعُ نَهَارَهُ بِذِكْرِي وَ لَا يَتَعَاظَمُ عَلَى خَلْقِي‏[۲]من نماز کسی را قبول می کنم که برای عظمت من تواضع کند و در مقابل بندگانم فروتن باشد. محال است طلبه ای عادت به جدل وجسارت وپرخاشگری داشته باشد بعد بتواند از نمازش استفاده کند ، اگر در حرکات یک طلبه بوی تکبر به مشام رسید اگر در حرکاتش زیبایی تواضع و بندگی خدا مشاهده نشد محال است نمازش درست شود.مواعظ حضرت امام رامطالعه کنیدمی فرمایند: طلبه ها چرا جدل زیاد می کنید ؟ جدل ، ریا ، تکبر قلب رامی میراند قلبی هم که بمیردنمی تواند عبادت کند لذا می بینید اقای طلبه ادعادارد از صبح تا ظهر درس خوانده و قال الصادق و قال الباقر گفته ولی موقع نماز هیچ لذتی از نماز نمی برد.

[۱] ورام بن أبي فراس، مسعود بن عيسى، مجموعة ورّام – قم، چاپ: اول، ۱۴۱۰ ق.

[۲] برقى، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن – قم، چاپ: دوم، ۱۳۷۱ ق.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *