وظیفه اصلی طلاب در زندگی فردی و دوران تحصیل چیست؟

مساله استفاده از عمر و اخلاق مداری در زندگی نه در حد لفظ و کلمه و سخنرانی و عبارت خوانی، مساله ی اصلی ماست.

انسان وقتی مضامین بلند دعای کمیل را می بیند گمان می کند که این تعابیر تعارف است.اما وقتی با شاگردان امیرالمومنین آشنا می شود، می بیند که این افراد هر چه از لحاظ معنوی بالا می روند، بیشتر احساس نیاز و فقر و نداری می کنند. اما امثال ما در نقطه مقابل آن قرار داریم.قدری که در این مسیر رشد می کنیم یا معلومات ما بالا می رود، فکر می کنیم همه مسائل ما حل شده است.

حضرت امام پس از طی مراحل و مدارج عالی، می گوید من فقیرم. حضرت امام به مرحوم آقا سید احمد وصیت می کند :

«عزیزم از جوانی به اندازه ای که باقیست استفاده کن که در پیری همه چیز از دست می رود حتی توجه به آخرت و خدای متعال. از مكايد بزرگ شيطان و نفس اماره آن است كه جوانان را وعده صلاح و اصلاح در زمان پيرى مى‏دهد تا جوانى با غفلت از دست برود؛ و به پيران وعده طول عمر مى‏دهد. و تا لحظه آخر با وعده‏هاى پوچ انسان را از ذكر خدا و اخلاص براى او بازمى‏دارد تا مرگ برسد؛ و در آن حال ايمان را اگر تا آن وقت نگرفته باشد، مى‏گيرد. پس در جوانى كه قدرت بيشتر دارى به مجاهدت برخيز، و از غير دوست جلّ و علا بگريز، و پيوند خود را هر چه بيشتر- اگر پيوندى دارى- محكمتر كن؛ و اگر خداى نخواسته ندارى، تحصيل كن، و در تقويتش همّت گمار، كه هيچ موجودى جز او جلّ و علا سزاوار پيوند نيست. و پيوند با اولياى او اگر براى پيوند به او نباشد، حيله شيطانى است كه از هر طريق سدّ راه حق كند. هيچگاه به خود و عمل خود به چشم رضا منگر كه اولياى خُلّص چنين بودند و خود را لا شى‏ء مى‏ديدند؛ و گاهى حسنات خود را از سيّئات مى‏شمردند.پسرم، هر چه مقام معرفت بالا رود،احساس ناچيزى غيراو جلّ و علا بيشتر شود.»(سرالصلوة ص ۲۹)

ملاک حقیقی همین است که انسان هرچقدر نزدیک تر می شود باید احساس فقر و نداری کند. باید احساس عقب افتادگی و بی چیزی کند. اگر این احساس در ما زیاد شود سرعت سیر و حرکت ما بیشتر می شود.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *