هدف عالی طلاب حوزه های علمیه چه باید باشد؟

کسی که وارد حوزه علمیه می شود اولین مساله ی مهم اش باید هدف متعالی اش از ورود به حوزه باشد که هدف متعالی ما در عصر غیبت،اول آماده کردن خودمان و محیط اطراف برای ارتباط با امام عصر (عج) می باشد. در عصر غیبت روایات به ما می گویند که مهمترین دغدغه ی یک شیعه باید این باشد که «چه کار بکند که ارتباطش با امامش برقرار شود ؟» باید همه یک چنین دغدغه ای داشته باشند و ما طلبه ها اصل ورودمان به حوزه باید برای این هدف باشد یعنی اگر الان به من بگویند:شما می توانی به دانشگاه بروی یا یک مدیر اجرائی موفق در نظام شوید – در نظامی که به تعبیر آیة الله مشکینی دست رفتگرش هم باید بوسید و به این نیت کار کند که خدمت به نظام امام زمان عج می کند – و خیلی کارها و میدان ها که می شود وارد شد و کار انجام داد ، اما چرا وارد حوزه علمیه شده اید؟ همه در این نظام تحت امر و مرتبط با امام زمان عج هستند،اما چرا حوزه را انتخاب کردید؟ باید در نیت من این باشد که حوزه به معنای اخص اش متصل به امام زمان ع است.اگرچه همه نظام متصل اند و همه باید تک تک ساعات و لحظاتشان به یاد امام زمان و در ارتباط با او و در مسیر خدمت به او باشد،اما حوزه یک معنای اخصی باید داشته باشد. من از خود می پرسم که آیا من هر روز و هرلحظه توانسته ام این هدف را در خودم زنده نگه دارم ؟ آیا من به عنوان یک سرباز امام زمان که در سربازخانه حضرت وارد شده ام،توانسته ام این نیت را برای خود حفظ کنم ؟افرادی مثل حضرت امام،شهید مطهری توانسته اند در زندگیشان این هدف را حفظ کنند. فردی مثل شهید مطهری وقتی که احساس کرد اسلامِ امام زمان احتیاج به ایثار دارد ، حوزه علمیه قم را رها کرد ، علامه طباطبائی را رها کرد ، امام را رها کرد وبه دانشگاه تهران وارد شد و کتاب داستان راستان را نوشت تا سربازیش را نسبت به امام زمان اثبات کند.

 

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *